किन हुन्छ विद्यालयमा हडताल? कसले दिने जवाफ?

तपाईँका स्कुल पढ्ने केटाकेटी छन् र तिनीहरु निजी स्कुलमा पढ्छन् भने पक्कै तपाईँको सोमबारको बिहान (२० जेठ २०७५) सुखद भएन। अरु अभिभावक जस्तै आफ्ना नानीलाई स्कुल पठाउने तयारी गरिरहँदा स्कुलले पठाएको सूचना तपाईंको मोबाइलमा बजेको हुनुपर्छ, जसमा ‘टार्न नसकिने कुनै समस्याका कारण आज विद्यालय बन्द रहने’ भन्ने व्यहोरा उल्लेख थियो।

कतिपयले पाएको सूचनामा ‘शैक्षिक हडतालका कारण’ भन्दै विद्यालय बन्द हुने जनाउ दिइएको हुनुपर्छ। अथवा कतिले फेसबुकमा रहेको बच्चाको स्कुलको एकाउन्टबाट यस्तो सूचना पाउनुभयो होला। यति सूचना पाएपछि तपाईंलाई कस्तो अनुभव भयो होला? म अलिअलि अनुमान गर्न सक्छु।

तपाईंमध्ये कतिले यस्तो सूचना पाउनुभएन होला र बच्चा स्कुल पुगेपछि मात्र बन्दबारे थाहा पाए होलान्। स्कुलबाट कति विद्यार्थीले विद्यालय बन्द हुनुको खास कारण थाहा पाए होलान्, त्यसको अनुमान भने गर्न सक्दिनँ।

यसअघि पनि धेरैपटक यसैगरी स्कुलहरु बन्द भएका छन्। कहिले राजनीतिक दलहरुको आह्वानमा त कहिले विद्यार्थी संगठनहरुको आह्वानमा। कहिलेकाहीँ शिक्षकहरुकै आन्दोलनका कारण पनि विद्यालयहरु बन्द भएका छन्। यी बन्दहरु भइरहँदा बन्दकर्ता दल वा कुनै पनि संगठनले उठाएका माग विद्यालयको शिक्षा, शुल्क वा विद्यार्थीको हकहितका लागि थिए कि थिएनन् भन्ने कुराको लेखाजोखा कसले गरेको होला? त्यो एकातिर छ। तर, यसरी विद्यालयहरु अनायासै किन बन्द हुन्छन्? यसको जवाफ खोज्नु भने महत्त्वपूर्ण छ।

Continue reading

Advertisements

हामीले सुन्ने र सुनाउने कथाहरु फेर्ने बेला भएन?

माघको अन्तिम शनिबार ३० वर्षमुनिका युवाहरुको एउटा राष्ट्रिय सञ्जालले आफ्नो वार्षिक सभामा मलाई ‘नयाँ उद्यमीहरुका लागि सञ्चार सीप’ विषयमा प्रस्तुति दिन बोलाएको थियो। युवाहरुका लागि विभिन्न तालिम गरिरहने भएकाले मेरा लागि यो अवसर पनि थियो।

चितवनको सभामा पुग्दा कार्यक्रमको उद्घाटन समारोह बल्ल सुरु हुँदै थियो। देशभरिबाट करिब ८ सय युवा सहभागी कार्यक्रममा मञ्चमा बोलाइएका करिब सबै ३० वर्ष हाराहारीकै थिए। मञ्चमा कार्यक्रम सञ्चालन गर्ने र बोलाइएका अतिथिहरुलाई खादा र फूलमाला लगाइदिने महिला थिए भने आसन ग्रहण गराइएका सबै जना पुरुष थिए। अर्थात् सम्मान गरेर बोलाउनेहरु सबै महिला, बोलाइएका चाहिँ पुरुष। Continue reading

विन्टरचोक, हिउँद र समयको तापक्रम

विन्टरचोकको राजधानी चोकको अलिक भित्रपट्टिको महानगरीय चोकको ‘क्याफे’ नाम दिइएको हरियो पर्दावाला रक्सीको वर्कशपमा बिहानै २ ट्वाक लगाएको एउटा आदिम मान्छेले आफुले किन चुनावमा भोट नहालेको भन्नेबारे प्रष्टिकरण प्रस्तुत गर्दैछ । वर्कशपकी प्रोप्राइटर भलाद्मी महिलाले बुझेको के मात्रै भने, ति ढलपल गर्दै गरेका भद्र पुरुष नागरिकताविहिन नागरिक हुन्। बाउले सही नगर्दिएर नागरिकता नपाएका रहेछन् भन्ने कुरा बुझ्न प्रोप्राइटरज्युको न चेतनाले भ्यायो, न फुर्सदले।

वर्कशपको ठ्याक्कै बाहिर थ्याच्च बसिरहेकी अनुहार नपरेकी अधबैंसे महिला ‘क्रान्ति’मा हराएको छोरा खोज्न विन्टरचोकमा आएकी हुन्। उनको निधार र गालामा देखिएका रेखाहरुले नै भन्छन् कि विन्टरचोकमा झरेको निकै साल भइसक्यो र अब छोरालाई होइन, उनले अब आफैंलाई भेट्ने छैनन्।

अब त्यहाँबाट थोरै बाहिर निस्किउँ। गल्छेडोबाट निस्केर दायाँपट्टि मध्यमवर्गीयहरुको जुत्ता टल्काउँदै जुत्ता धनीलाई उच्चवर्गीय बनाइरहेको ‘कफी वर्ण’को किशोरलाई उच्चवर्गीय बनिसकेपछि जुत्ता धनी ज्यालामा किचकिच गरिरहेको छ । यो र यस्ता केही लाख चित्रको बयान गरेर हजार शाखा भएका गैरसरकारी संस्थाका प्रमुखले त गर्न सक्दैनन् म के सकूँला?

तर यसका बाबजुद पनि विन्टरचोक गुल्जार छ।

हो, विन्टरचोक बडा गुल्जार छ। गुल्जार के अर्थमा भने विन्टरचोकमा अचेल गर्मी छ। यो हिउँदमा कसरी गर्मी? Continue reading

तस्वीरमा बालापन

कम्प्युटर घर जस्तै हो। घरमा भान्सा कोठा, सुत्ने कोठा, बैठक कोठा लगायत किसिम किसिमका कोठा बनाइएजस्तै कम्प्युटरमा पनि कोठाहरु बनाइन्छन् र आफ्ना खजानाहरु  भाग लाएर राखिन्छन्। वर्षौंदेखि यी कोठाहरुमा मिलाएर राखिन्छन् अनेकथरि सामानहरु। एकपटक राखेपछि अब अर्कोपटक तीनलाई खोलेर हेरिन्छ, हेरिंदैन के ठेगान। भण्डार कोठामा राखिएका सबै कुराहरु सधैं प्रयोग गरिन्छ भन्ने छैन र कतिपय कुराहरु कुनै पनि बेला काममा आउन सक्छन् भनेर हामीले साँचेर राखेका हुन्छौं। तर वर्षौं बितिसक्दा पनि ती सामान न काममा आउँछन् न हामी तीनलाई खोलेर नै हेर्छौं।

फुर्सदमा ल्यापटपका कोठा कोठा चहार्दै गर्दा भेटिएका यी तस्वीर भने साँच्चै साँचेर नै राखिएका थिए। आज पोका फुकाएर यहाँहरुसमक्ष प्रस्तुत गर्दैछु तस्वीरमा समेटिएका केहि बालापन।

Continue reading

दुई – एक

अलमलको जालो
मेरो पालो
वर्ष दुई
सम्बन्ध एक Continue reading

An incredible love story

An incredible love story has come out of China recently and managed to touch the world.
It is a story of a man and an older woman who ran off to live and love each other in peace for over half a century.
The 70-year-old Chinese man who hand-carved over 6,000 stairs up a mountain for his 80-year-old wife has passed away in the cave which has been the couple’s home for the last 50 years. Continue reading

Yes! Love is blind but…(2)

It was a an interesting issue for media and it had the factor of huge human interest. Moreover it was a propoganda issue rather than a productive information for media and it was her, Nihita Bishwas who called herself Shobhraj’s beloved who also urged that she is getting married to him very soon in France. Continue reading