साेध्नु छ

कविता

सोध्नु थियो केही कुरा
जस्तो कि
माटाका घर बनाउँदै खेल्दै थिए साना नानीहरू
एउटा गाडी सातो फेर्दै आयो र गयो नानीहरू तर्साएर
त्यो बत्तिएर भर्खरै गएको चिल्लो गाडी कसको हो ?
गाडीमा फरफराएको त्यो रातो झन्डा कसको हो ? Continue reading

मध्यरातमा उडेको जहाज

कविता

मध्यरातमा उड्यो

विशाल यात्राको गर्जनसहित

एउटा निर्जिव हवाइजहाज।

पखेटा फिंजाएर जब उड्यो जहाज

जहाजसँगै उडे केहि थान सपना

जहाजसँगै उडे केहि थान भविष्य

Continue reading

याद

हिउँदको एक बिहान
अनायासै तिम्रो याद आयो
र अनायासै पानी पर्‍यो।

अघिल्लो दिन पनि
तिमीलाई सम्झेरै ब्यँझेको थिएँ
अनि बल्ल घाम उदाएको थियो
तिमीलाई सम्झेकै बेला
दिन ढलेको थियो।

अघिपछि तिमीलाई सम्झिंदा
कि साँझ पर्थ्यो कि बिहानी हुन्थ्यो
ठिकै छ, अब तिम्रो याद आउँदा
पानी पनि पर्न थालेछ।

‘छोरा, घर त गयो!’ अडियोसहित

अडियो यसमा:
एउटा सनकी भुईंचालोले
बेस्मारी हल्लाएपछि
बल्ल आँगनमा झर्नु भो बा ।
आँगनमा झरिसक्दा
बा’को सातो पनि झर्यो
झाँको पनि झर्यो
अनि झरे घरका भित्ताहरु,
झ्याल ढोकाका खापा-चौकोसहरु
खाँबा र दलिनहरु
झिंगटीको छानो र टुँडालहरु !
गर्ल्यामगुर्लुम्मऽऽऽ घर ढल्दा
एक भकारी धानसँगै
एक पाथी मकैको बीउ पुरियो
पुरिए एक थान खुशी
र आमाको सन्दुकभित्र निस्सासिएको
सपनाको एक गाँठो बीउ ।

Continue reading

तिर्खा

???

म घण्टौंदेखि

यो पानीमा तैरिरहेको छु

र पनि खूब प्यास लागेको छ!

  Continue reading

म त रात हुँ !

Image

म त रात हुँ
अँध्यारो र एकाङ्की !

मसानमा जन्मिएँ
घनघोर जंगलमा खेलें खाएँ
गुफामा हुर्किएँ
जवान भएपछि बस्ती पसें
तैपनि आजीवन भूमिगत छु म!

मेरो अनुहारको कुनै नक्सा छैन
मेरो शरिरको कुनै रँग छैन
मेरो आवाजमा कुनै ओज वा क्रोध छैन
र पनि मेरो बस्ती प्रवेशमा सुटुक्क भाग्छ दिन
मान्छेहरु लुक्छन् ।
Continue reading

शिर्षकविनाको कविता!

Iआज पनि

बिहानै रेडियोमा सुनियो

चिसोले ‘मान्छे’ मरेको समाचार।

हिउँदमा यस्तै हुन्छ

‘मान्छे’लाई ठहरै पार्छ चिसोले

यस्तो कि मानौं

Continue reading