स्मृतिबाट आधा घण्टा

कथा/२ सेप्टेम्बर २००८
यो बिहान उ गएपछि जब म उहि ब्राण्डको बास्ना उडाइरहेको थिएँ, म उस्तै अनुभवबाट गुज्रिरहेको थिएँ जुन भावमा प्राय: गरी म रन्थनिने गर्छु। हिजो राति त्यसैबारे केहि लेख्न खोजिरहेथें तर सकिन ।

त्यहाँ मान्छेहरु यत्रतत्र हिंडिरहेका थिए, आफ्नै खालका गति र स्टाइलमा । कलेज युनिफर्ममा केहि ह्याङ्की फ्याङ्की केटाकेटीहरु एकअर्कासँग गफ्फीरहेका थिए, मस्कीरहेका थिए। एक अधबैंसे पुरुष आफ्ना समयवहरुसँग चियाको चुस्की लिंदै सरकारी कार्यालयहरुमा कर्मचारीहरुले गर्ने व्यवहारबारे कड्कीरहेको थियो, घाँसे चौरमा बसेर। अनि बेला बेलामा राजनीति र आफ्नै घरायसी व्यवहारबारे पनि कुरा गर्दै थियो।

मैले बच्चाहरु भने आज देखिनँ त्यहाँ ।

अर्को मान्छे

झण्डै तीस वर्ष पुरानो एउटा डण्डीफोरको
धमिलो खतमुन्तिर
जवान बुढ्यौलीका रेखाहरु,
सुक्दै गएको तलाउजस्ता आँखाहरु,

प्रेम, विश्वास र आस्था

तिम्रो रापीलो छातीमा
लुटुपुटु लुटुपुटु गरीकन
चिताको आगो निभाउने
अटुट प्रयास गरिरहेको छु ।

दुई – एक

अलमलको जालो
मेरो पालो
वर्ष दुई
सम्बन्ध एक

You n Me – Psycho (5)

 

There are numerous stories of people bound within some sorts of circles of lifecycles which are yet to be unfolded. These people are found somewhere among the busy feet roaming here and there for nothing or everything moving on their own pace and style.

A kid about his parents!!

Dear all,

Read and Enjoy! 

When in school we always wondered know why teachers always seemed so mad. Now we know the reason….coz they are so stressed out by our kids.